Zeventien

Op dag vijf gaat het wel iets beter. Ik heb meteen iets gegeten toen ik wakker werd. Ik heb de volgende dosis ingenomen. De reeks is nog in tact. Vier weken. Iets om trots op te zijn. Ik zit nog in mijn pyjama in een donkere kamer, maar ik schrijf. En ik neem pauzes. Het kan me iets schelen dat ik vanavond eet. Misschien haal ik voor het eerst deze week wel drie maaltijden. 

Het is het beste gevoel. Het moment waarop er wat rust terugkeert en ik mezelf weer hoor. Het stormt nog, maar ik lach voorzichtig, terwijl ik een van mijn favoriete artiesten hoor zingen. De plantjes krijgen water. De wasmachine gaat aan. Ik voel me nog steeds slecht, maar ik weet: het komt goed.