Hoe leef ik MIJN leven? Die vraag houdt me dagelijks bezig. Niet automatisch doen wat hoort of wat een ander verwacht, maar wat écht bij mij past. Het betekent steeds opnieuw zoeken naar een evenwicht tussen wat ik graag wil en hoe ik dat op lange termijn kan volhouden.
Creativiteit is voor mij een belangrijke energiebron. Afhankelijk van hoe ik me voel, maak ik er iedere dag ruimte voor. Schrijven helpt me om ervaringen en gevoelens te verwerken, maar vraagt ook veel denkwerk. Als ik er de ruimte niet voor heb, teken en schilder ik daarom liever. Afwisseling werkt ook goed. Als er zich tijdens het schrijven van blogs te veel spanning opbouwt, maak ik bijvoorbeeld collagepapier om mijn rust terug te vinden.
Ik ben van nature nieuwsgierig en leer graag nieuwe dingen, vooral als ik zelf iets kan maken wat mijn leven verrijkt. Het kan van alles zijn: een nieuw recept proberen, een tomatenplant kweken of een lampenkap maken, om maar een paar voorbeelden te noemen. Op dit moment overweeg ik me te verdiepen in Adobe Illustrator om patronen te leren ontwerpen. Gewoon, omdat ik denk dat ik er blij van word.
Ik houd van uitdagingen, zolang er geen tijdsdruk op zit. Als iets mijn interesse wekt, werk ik er zorgvuldig aan en geef ik niet snel op. Mijn doorzettingsvermogen helpt bij het leren van nieuwe vaardigheden, maar kan ook een valkuil zijn. Juist omdat ik ergens zo in kan opgaan, moet ik er bewust op letten dat ik op tijd pauzeer.
In therapie heb ik geleerd projecten in kleine stappen te verdelen en mijn aandacht op tijd te verleggen. Repetitieve taken helpen me daarbij. Toen ik werkte, vond ik het bijvoorbeeld fijn om dozen vol dossiers te scannen, enveloppen te vullen of producten te tellen. Thuis ervaar ik diezelfde rust als ik groenten snijd, de was vouw of vierkantjes uit papier knip.
Verbinding ontstaat voor mij tijdens gesprekken waarin nieuwsgierigheid, wederkerigheid en stiltes vanzelfsprekend zijn. Tegelijkertijd vraagt communiceren veel van mijn hersenen. In korte tijd moeten ze verwerken wat er wordt gezegd, wat er wordt bedoeld, hoe ik wil antwoorden én wat gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal vertellen. Aan de buitenkant zie je het misschien niet aan me, maar vanbinnen kan de spanning snel oplopen. Na sociale activiteiten heb ik daarom tijd voor mezelf nodig om alle indrukken rustig te verwerken.
Tijd voor mezelf is bijvoorbeeld intuïtief in een art journal werken, genieten van een kop thee of met een noise-cancelling koptelefoon op onder een deken op de bank liggen. Muziek helpt me om weer op te laden.
Buiten kom ik tot rust in parken en geniet ik tijdens een urenlange boswandeling, het liefst over onverharde paden. Die herinneren me eraan dat het leven misschien niet altijd even soepel verloopt, maar dat ik er stap voor stap wel kom.
Ik droom van duurzame vriendschappen en een plek waar ik jarenlang met plezier kan werken zonder op mijn gezondheid te hoeven inleveren. Of ik die ga vinden weet ik niet, maar ik heb wel geleerd dat het begint met trouw blijven aan wie ik ben.
