Zevenennegentig

Eén moment zal ik nooit vergeten.

‘s Ochtends kwam een van de dames naar me toe om te vertellen dat de rest van de dossiers ‘s middags rond 13:30 uur zou worden gebracht.

Hier kwam opeens als vanzelf naar me toe wat ik op andere werkplekken had gemist. Ik had er geen uitleg voor hoeven geven.

‘s Middags geen onverwachte klop op de deur. Geen onnodige schrikreactie waarbij ik per ongeluk een dossier op de grond liet vallen. Niet snel hoeven schakelen tussen scanwerk en de vraag hoe ik op de onbekende mensen moest reageren die opeens voor mijn neus stonden.

Ze had niet gewacht tot het moment zelf, maar me vooraf verteld wat ik kon verwachten.

Dankjewel.