Drieënzeventig

Werk, poging #4

Ik ging ziek uit dienst.

Moedig besloot ik het beroep waar ik voor had gestudeerd los te laten. Het beroep dat ervoor had gezorgd dat er een jaar of tien geleden een vlammetje in me was gaan branden. Het beroep waar ik voor in beweging was gekomen. Waar ik mijn schoolcarrière voor had hervat.

Het deed pijn.

Het deed echt heel veel pijn.

Maar waarom was ik nou eigenlijk gaan studeren? Om op eigen benen te kunnen staan – en dat kon nog steeds.

Ik vond een opleiding van een half jaar, speciaal voor mensen op het spectrum, met baanbemiddeling. Het UWV was bereid te investeren, dus daar ging ik, terug naar school.