Eenentachtig

De meeste collega’s waren niet bekend met autisme. Een aantal waren nieuwsgierig. Hun vragen waren welkom, maar het vroeg om een extra investering van mijn kant om ze te beantwoorden.

Ik legde uit hoe mijn autisme zich uitte, waar ik tegenaan liep en wat mij hielp. Hoe zeer ik de interesse ook waardeerde, de uitleg had niet alleen van mij moeten komen.

Ik werkte parttime, 24 uur per week. Toch voelde het soms alsof ik fulltime werkte. Misschien zelfs twee banen had: mijn eigen werk én voortdurend uitleggen wat ik nodig had om dat werk goed te kunnen doen.