Tachtig

De relatiemanager van het uitzendbureau belde in de eerste week niet. Na een week of zes ben ik zelf maar gaan vragen of hij nog een keer zou langskomen. 

Ja, hij zou langskomen. 

Hij kwam, ging zitten, leunde achterover en zei gemoedelijk: “Nou, vertel het maar.” 

Hij luisterde, vroeg niet door, stelde geen vragen om betrokkenheid te tonen of te controleren of de afspraken wel werden nageleefd. Waren de werkinstructies duidelijk? Was er voldoende werk? Hoe zag de werkruimte eruit? Hoe verliep het contact met mijn aanspreekpunt? En met de rest van de collega’s? Vragen die ik allemaal miste. Het voelde alsof ik er alleen voor stond en zelf de agenda van het gesprek moest bepalen.

Die ervaring zorgde ervoor dat ik aan mezelf begon te twijfelen. Misschien had de werkgever inderdaad precies geregeld wat het uitzendbureau had uitgelegd? Misschien was het wel goed zo en lag het aan mij?