Vierentachtig

Er kwam onverwacht een e-mail binnen dat het contract van mijn relatiemanager niet werd verlengd. Het uitzendbureau zou een vervanger regelen. 

Uh, oké? 

Verbaasd vroeg ik aan mijn werkgever: zijn jullie ook ingelicht?

Nee, dat waren ze niet.

Uh, oké?

Er werd vrij snel een vervanger geregeld. Ik was opgelucht, want ik had behoefte aan hulp. Ik was ziek, maar bereid alles te geven om deze keer mijn baan te kunnen behouden. Ik vond het werk leuk, ik was er goed in en voelde me aardig thuis op de afdeling.

Help mij alsjeblieft.

Tijdens haar bezoek vertelde ze dat haar aanstelling maar tijdelijk was.

Oh.

Waarom had het uitzendbureau dat er niet meteen bij vermeld? 

Fijn, over onbekende tijd wéér wisselen. 

Super.

Ik was al ziek.

Dit gedoe hielp niet.

Mijn jobcoach zag het probleem niet. In het leven gebeurde er nu eenmaal onverwacht van alles en ik moest daar maar mee leren omgaan. 

Ja, is goed.

Kun jij dan misschien dit leren zeggen? “Ik snap dat dit voor jou heel vervelend is en dat het de situatie waar je al in zit nog zwaarder maakt.”