Vierenzestig

Mijn jobcoach had gelijk. Ik was nog niet toe aan een zoektocht naar een nieuwe plek. 

Maar toen stond er opeens – wéér –  een eenzame, lege zomer voor mijn neus, waarin ik het grotendeels op eigen kracht zou moeten blijven doen. Achtervolgd door vraagtekens. Geen perspectief.

Dus, ja, daar zat ik weer.