Vijfenveertig

Dag 8
Wakker om 7:30.
Emotie brandt.
Ik wil schrijven, ik wil alleen maar schrijven.
Het kan niet.
Ik voel hoe moe ik ervan ben geworden.
Te veel ideeën in mijn hoofd.
Ik zie jullie. Jullie komen allemaal aan bod, beloofd.
Maar niet vandaag.

Nieuwe week, nieuwe verantwoordelijkheden:
mijn nieuwe energieleverancier te woord staan,
een afspraak bij de kapper,
en met mijn psycholoog.
Ik heb nog een herhaalrecept nodig voor een allergie.
Minder belangrijk.
Wat maakt het uit als ik af en toe nies?
Het is geen ramp.
Toch zit het me niet lekker.
Ik verdien het me zo goed mogelijk te voelen.
Me lang niet gehoord en gezien voelen,
zorgt ervoor dat in mijn hoofd alles GROTER wordt dan het hoeft te zijn.
Het komt goed.
Ik regel het voor je Ilse.
Morgen, als de wereld weer aan het werk gaat.

Gewandeld,
iets verder dan goed voelde,
omdat het zo fijn was.

Toch meer geschreven dan ik wilde.
Ik kon het niet tegenhouden.
Er was geen houden aan.
Na 48 ga ik mijn best doen mijn aandacht te verleggen.
Je hebt het nodig Ilse.
Je hersenen hebben rust nodig.